Debuxos de negros
No tratamento dos personaxes que pintou Castelao, desde os nenos e as mulleres ata os homes e os vellos, sen excluír os animais, respectou sempre a delicada arte dos matices.
Co caciques, Castelao obrou dun xeito deliberadamente parcial, sen contemplacions para os matices. O cacique simboliza o mal, a corrupción política, a degradación da vontade popular, a manipulación interesada da liberdade dos demais... Son cousas demasiado graves para deixalas diluídas na delicadeza duns distingos improcedentes. Despois de todo, os cacique non merecen outra cousa.
Alfonso Daniel Rodríguez Castelao (Rianxo 1886-Bos Aires 1950) é unha das personalidades máis ricas e fecundas do movemento galeguista. Licenciado en Medicina, abandonou moi cedo a práctica desa profesión para dedicarse ás que eran as súas verdadeiras vocacións: a arte e a reivindicación integral de Galicia. A súa actividade desenvolveuse na creación literaria, no xornalismo gráfico, na pintura, no teatro e na política. Membro destacado da Xeración Nós e home comprometido, no marco do Partido Galeguista, coa defensa da autonomía para Galicia e coa causa republicana, a súa figura alcanzou co paso do tempo unha dimensión mítica. Entre as súas obras máis importantes están Cousas, Cousas da vida, Os vellos non deben de namorarse, Os dous de sempre, Sempre en Galiza e Retrincos.
En 2011 a Xunta de Galicia declarou a súa obra Ben de Interese Cultural.
