Andrea Ramos Queixas
O libro Chamádeme Simbad, escrito por Francisco Castro e ilustrado por Manel Cráneo, introdúcenos na enfermidade do alzhéimer que sofre o avó de Paulo, un neno de dez anos que non entende ben os cambios no comportamento do avó. A primeira parte móstranos o pai como unha persoa moi ocupada, sempre pendente do traballo a […]
Francisco X. Fernández Naval
Nacida en París pero residente en México, Elena Poniatowska é ben coñecida polo seu compromiso cos excluídos, describindo a traxedia, denunciando o abandono, combatendo a corrupción; literatura e crónica elaboradas cun estilo persoal no que a descrición dos feitos narrada a través de múltiples perspectivas ofrece a riqueza das ollada complexa e colectiva, constrúe un […]
Rosa Llorente
"Ela sentía que as palabras escintilaban no cuarto antes de que el as dixese…" A primeira frase deste libro podería reflectir á perfección a sensación que acompaña a lectura desta escolma de relatos. As palabras de Elena Poniatowska están cheas de luz, avanzar na lectura de cada historia é coma seguir o trenzado maxistral dunha […]
Dolores Vilavedra
A lectura dun epistolario sempre ten algo de exercicio de vouyeurismo. Pero as Cartas de vellos amigos que Xosé Neira Vilas foi recibindo ao logo de catro décadas son moito máis ca unha ventá dende a que debruzármonos en intimidades alleas. Os máis de corenta autores (e algunha autora) deste excepcional epistolario son, nin máis […]
Antón Riveiro Coello
Unha chiscadela lectora Temeroso de que alguén se cadra se poida asustar diante da monumentalidade enciclopédica da novela, non dubida o autor á hora de tecer, xa nas primeiras páxinas, unha arañeira que atrape o lector. Esa concesión, digámolo así, garda certo paralelismo con outra estratexia experimentada en Ébora, unha das novelas coas que Caneiro […]
Francisco Castro
¡QUE ENVEXA! Había moito, en verdade moitísimo tempo que non gozaba tanto coa lectura dun libro como con esta revolución de Alfonso Álvarez Cáccamo. E como autor, o único que me queda é proclamar a miña envexa (agora quedará moi ben dicir iso de "san") diante da capacidade fabuladora do autor, que foi quen de […]
María Barallobre
‘Tamanha laka safar saaid’ Foi certamente unha grata sorpresa descubrir cada un dos tesouros que conforman A choiva do mundo. Ir collida da man de Pacho Blanco polo "sentido do mundo sen sentido" e degustar "historias persoais que se erguen cara ao ceo e se espallan cunha forza que lles confire vida propia" na compaña […]
Juan José Moralejo
A lamprea, Cultura Galega aínda viva ¡e que dure! e tamén veterana, como podedes ver na excelente noticia que Miguel nos dá de cómo nos moi centenarios latíns de catedrais e mosteiros estan bispos e condes, frades e reis, en acordos, desacordos e trasacordos por salmóns, sábalos e lampreas, por redes e por pescos, desde […]