A ARTE DE NON MORRER. ANTROPOLOXÍA DA LONXEVIDADE GALEGA
PREMIO RAMÓN PIÑEIRO DE ENSAIO
Galiza é unha das zonas do mundo con máis persoas centenarias que gozan dunha lonxevidade saudable. Para saber o porqué, en A arte de non morrer vaise na procura da evidencia científica, pero non abonda. É preciso sentarse a carón dos maiores e contemplar sen présa o lume lento das súas palabras; só así entenderemos como as claves culturais condicionan de forma determinante as claves biolóxicas. O valor da laboriosidade, o adestramento na resiliencia, a teoría do metasentidiño, o modelo saudade-festa e outros factores que se desenvolven no libro tratan de explicar, en termos de ciencia, o que para os nosos lonxevos foi unha práctica cultural, case unha arte: a arte de non morrer.
(Chantada, 1967) é doutor en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Exerce como médico de familia en Allariz e na residencia xeriátrica de Santa Marta (Ourense) e dirixiu varios proxectos de investigación, entre eles o Banco de Lembranzas, colección de historias de vida de persoas maiores. Foi investigador principal do estudo Ourensividade sobre o fenómeno das persoas centenarias na provincia de Ourense. É autor do ensaio Enfermos pobres, médicos tristes, sobre a antropoloxía da medicina rural en Galiza, XXI Premio Vicente Risco de Ciencias Sociais. Como escritor, publicou a obra A inmoral doutora Cons, gañadora do premio Blanco Amor de novela do ano 2022.
