A Galiza feminista. Tebras e alboradas
Se preguntades a calquera muller que algunha vez amase a outra sobre que son as tormentas e que representan as pantasmas, é probable que vos digan que as dúas chegan sempre de noite e co único obxectivo de facer ruído e romper a paz.
As pantasmas e as tormentas espértannos igual que unha chamada de madrugada, como lle sucedeu a Joan Baez aquela noite, cando unha pantasma falou ao outro lado do teléfono.
Maia tardou en comprender que as tormentas e as pantasmas chegan de noite porque queren ese ruído para que todas as miremos, porque pensan que brillan, mais entre o fulgor dos diamantes sempre asoma o óxido.
Maia e Brianda van ser as vosas compañeiras nesta noite de tormenta e camiñarán con vós ata o amencer. Pulsade o botón de inicio e poñede “Diamonds and Rust”.
(Ordes, 1985). Escritora, socióloga e doutora pola Universidade da Coruña, comezou a súa traxectoria literaria como autora de ensaio, influída polas historias de vida, os métodos de investigación social cualitativos e o feminismo. Na actualidade céntrase en proxectos vinculados co relato e a novela, con forte influencia do feminismo radical, da mística do cotián e do xeito en que as mulleres articulan a vida. Coruñesa de adopción, busca escenarios literarios en lugares como os taxis, as paradas de bus, os trens, os avións e os tanatorios.
Este é o seu debut na ficción tras o ensaio A Galiza feminista. Tebras e alboradas (Galaxia, 2021).
