Un tríptico que encarna un feito común para as diversas figuras e, ao tempo, vela para que permanezan separadas, non resoen. Non se trata dun poema tripartito senón que presenta tres conxuntos de anotacións para un mesmo texto indivisible. Unha voz que se afasta do lírico sen rexeitalo, buscando recursos na poesía épica e no ensaio antropolóxico. A vista sitúase nun lugar privilexiado, dotada de utensilios que lle permitan transitar as dimensións da cidade. E, así e todo, a perspectiva faise táctil para perder a finalidade económica da visión individual.

(Vilagarcía, 1996). Estudou Lingua e Literatura Galega na Universidade de Santiago de Compostela e un máster en Teoría da Lingua e Literatura Comparada na Universitat de Barcelona, onde actualmente traballa como profesor de galego. É autor dos poemarios A oseira (2016), Tres estudios para un poema de ciudad (2018) e Voz do arqueiro (2020), que obtivo o Premio de Poesía Eusebio Lorenzo Baleirón. Participou nas antoloxías No seu despregar (2016) e 13. Antoloxía da poesía galega próxima (2017). Formou parte do grupo de música experimental Canino e do grupo de pop Atrás Tigre. En 2024 gaña o Premio de Poesía Victoriano Taibo pola súa obra Bosque.