Con este título a editorial inaugura no seu catálogo a colección Guión na que aposta pola publicación de textos escritos para o cine.

A Editorial Galaxia aposta a favor da memoria histórica con “Aura 1964”, de Ignacio Vilar,  guión da súa nova película, e un proxecto apoiado polo Creative Europe Media (programa deseñado para o apoio do cinema europeo).

As lectoras e lectores poderán ler o guión cinematográfico antes de asistir á estrea da película. Unha novidade sen precedentes, xa que esta é a primeira vez que se publica, no Estado Español, antes o guión do filme que a estrea en cines.

O cineasta Vilar, que xa nos ten acostumados a éxitos como A esmorga (2014, producida tamén por Editorial Galaxia), baseada na novela de Eduardo Blanco Amor, primeira longametraxe rodada en galego e nominada aos Premios Goya ao Mellor Guión Adaptado, e premiada no XXFestival du Cinéma Espagnol de Toulouse ao Mellor Director (ad hoc), Mellor Interpretación Masculina e Mellor Fotografía, non dubidou en dar o paso e compartir con todas e todos este fabuloso guión.

“Ningún ditado pode sufocar a sede de liberdade dun neno”. Esta é a frase que enmarca a portada do título; toda unha declaración de intencións do cineasta que, a través destas páxinas, achéganos a unha realidade marcada polo adoutrinamento, a mentira e a aldraxe da dignifidade en nome de Deus e da patria fascista. España, 1964. Un ano no que a ditadura celebra os seus “25 años de paz” baixo o réxime franquista.

A través dos seus ollos e vivencias, Siro, o protagonista, amosará como era o ambiente da época, opresiva e abafante, na que a sociedade se viu obligada a subsistir. Unha situación á que, a través da rebelión, o mozo e os seus amigos Cosme e Berto, despregarán a súa maxia adolescente vivindo momentos de iniciación e descubertas, nunha búsqueda constante da liberdade.

Unha maneira completamente distinta de acceder á historia, xa que un guión non se le da mesma maneira ca outros libros. As lectoras terán que construír a película a través da palabra e a propia imaxinación, coas súas cores e imaxes.

Ignacio Vilar (Castrofolla, Petín de Valdeorras), non precisa moitas presentacións, xa que é un dos nosos cineastas máis consolidados, cunha traxectoria impecable ao longo de sete longametraxes, na que o universo galego está sempre no centro. Aos dezaoito anos trasladouse a Cataluña, onde colaborou na creación dunha escola de cine na Universitat de Barcelona. En 1989 recibiu o Premio Carlos Velo polo guión Ollo birollo e en 1990 fundou a produtora Vía Láctea Filmes, para a que dirixe curtametraxes e longametraxes cinematográficos. Entre a súa filmografía destacan películas como Ilegal (2003), Un bosque de música (2004), Pradolongo (2008), Vilamor (2012), Sicixia (2016) e María Solinha (2020).

En 2015 recibiu o Premio da Cultura Galega polo seu compromiso no fomento da lingua e cultura galegas.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que vostede teña a mellor experiencia de usuario. Se continúa navegando está dando o seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies, clique na ligazón para máis información. sobre as cookies

ACEPTAR