17,60€

mercar

Satiricón

Cayo Petronio Niger

Primeiro exemplo e modelo a seguir da novela picaresca europea.

Nas primeiras décadas despois de Cristo, Petronio escribiu esta novela que ofrece unha descrición única, non exenta de obscenidade, da vida no século I d. C. Esta obra inspirou o filme homónimo que en 1969 dirixiu Federico Fellini.

Recensións


Detalles

  • Páxinas : 382
  • Deseño : Cartoné
  • Dimensións : 136 x 210
  • Data Publicación : 1992-04-01
  • Colección : Clásicos en galego
  • Editorial : Galaxia
  • ISBN : 978-84-453-0386-3
  • Edición : 1

Noticias relacionadas


Obras do autor en catálogo


Actividades relacionadas


Novidades

Taracea marroquí 1935Eduardo Blanco Amor
Obra dramáticaÁlvaro de las Casas
Ensaios sobre GaliciaXohán Vicente Viqueira
Os camiños da vidaRamón Otero Pedrayo

Petronio Niger, Cayo
Cayo Petronio Niger (Italia 0020 d.c.- 0066 d.c.)

Escritor romano. O seu nome completo era probablemente Cayo (ou Tito) Petronio Niger. O historiador romano Tácito referíaSE a El como Arbiter Elegantiae (árbitro da elegancia). O seu sentido da elegancia e o luxo convertírono en organizador de moitos dos espectáculos que tiñan lugar na corte de Nerón.
Petronio foi tamén procónsul de Bitinia, e máis tarde cónsul. A súa influenza sobre Nerón despertou os celos do político Ofonio Tigelino, outro dos favoritos do emperador, que lanzou contra él falsas acusacións. Nerón ordenoulle, entón, permanecer en Cumas, e o escritor decidiu quitarse a vida.

Dise que antes de morrer enviou ao emperador un escrito no que enumeraba todos os vicios do tirano.
É Petronio un autor dunha notable obra de ficción, un romance satírico en prosa e verso titulado O Satiricón (c. 60), do cual se conservan algúns fragmentos. O Satiricón é o primero exemplo de novela picaresca na literatura europea, e pódese consider o modelo para novelas posteriores. O Satiricón ofrece unha descripción única, e a míudo enormemente obscena, da vida no século I d.C. A pesares de que o seu narrador se expresa no mellor latín da época, a obra é especialmente valiosa polos coloquialismos nos parlamentos de moitos personaxes. O episodio máis famoso é o banquete de Trimalción, unha descrición sumamente realista dun banquete ofrecido por un novo rico e ostentoso liberto.

O Satiricón srviu de inspiración para a película homónima no 1969 do cineasta italiano Federico Fellini.


Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que vostede teña a mellor experiencia de usuario. Se continúa navegando está dando o seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies, clique na ligazón para máis información. sobre as cookies

ACEPTAR