Os castelos de Athlin e Dunbayne
Os castelos de Athlin e Dunbayne (1789) é unha das obras aurorais da novela gótica. Ambientada nas Highlands escocesas, o relato mergúllanos nunha intensa historia de amores, crimes, traizóns e vinganzas onde a procura da honra, a nobreza dos sentimentos e a rectitude no obrar constitúen os esteos dun mundo de valores medieval que alcanza, aquí, unha das súas máximas expresións.
A beleza hipnótica das esgrevias paisaxes e dos maxestosos castelos, o arrebatado das paixóns descritas, así como a afouteza e a determinación dos personaxes que poboan estas páxinas, crean un relato trepidante, cheo de aventuras onde en cada relanzo da trama se agocha unha reviravolta inesperada que leva da man a un final tan impactante como imprevisible.
(Londres,1764-1823). Considerada a nai da novela gótica, nas súas obras combina á perfección o suspense, as paixóns desenfreadas, os sucesos sobrenaturais e a presenza constante dunha paisaxe abrupta e ameazante.
Malia a súa popularidade, pasou gran parte da vida afastada do público, vivindo recluída, o que deu lugar a rumores de todo tipo sobre a súa saúde mental.
Escribiu seis novelas, un diario de viaxes e numerosos poemas, sendo a escritora máis senlleira da súa época. As súas obras foron fonte de inspiración de autoras e autores que a admiraban, como Jane Austen, Mary Shelley e Walter Scott.
